W branży IT, gdzie tempo zmian jest zawrotne, a oczekiwania wobec specjalistów rosną z dnia na dzień, wielu pracowników doświadcza zjawiska znanego jako syndrom oszusta. To psychologiczne odczucie polegające na przekonaniu, że osiągnięcia zawodowe są wynikiem przypadku, a nie rzeczywistych kompetencji. W efekcie, nawet doświadczeni programiści czy managerowie mogą czuć się nieadekwatni, obawiając się, że zostaną „zdemaskowani” jako niekompetentni. Dlaczego to ważne? Ponieważ syndrom oszusta nie tylko wpływa na samopoczucie pracowników, ale również na efektywność zespołów, innowacyjność i zdolność do podejmowania ryzyka – kluczowe elementy sukcesu w branży IT.
Czym jest syndrom oszusta w IT?
Syndrom oszusta (ang. Impostor Syndrome lub Impostor Phenomenon) został po raz pierwszy opisany w 1978 roku przez dwie psycholożki – Pauline Clance i Suzanne Imes. Choć początkowo badania dotyczyły wyłącznie kobiet osiągających sukcesy akademickie, zjawisko to okazało się uniwersalne – dotyka ludzi niezależnie od płci, wykształcenia czy stanowiska. Co więcej, jest szczególnie powszechne w środowiskach technologicznych, gdzie presja innowacyjności i rywalizacji sprzyja kwestionowaniu własnej wartości.
Czym objawia się syndrom oszusta?
Osoby doświadczające tego zjawiska mimo obiektywnych sukcesów wierzą, że:
- nie zasłużyły na swoje osiągnięcia,
- oszukały innych co do własnych kompetencji,
- wcześniej czy później zostaną zdemaskowane.
Towarzyszy temu chroniczny niepokój, perfekcjonizm w pracy, unikanie wyzwań oraz potrzeba ciągłego udowadniania swojej wartości. W środowisku IT, gdzie wiedza rozwija się błyskawicznie, łatwo wpaść w pułapkę myślenia: „Inni wiedzą więcej niż ja – ja tylko udaję, że się znam.”
Typy syndromu oszusta
Zgodnie z późniejszymi badaniami psycholożki Valerie Young, istnieje kilka schematów myślenia charakterystycznych dla osób cierpiących na syndrom oszusta. Warto je poznać, by lepiej zrozumieć siebie lub swoich współpracowników.
- Perfekcjonista – uważa, że sukces to tylko brak błędów. Jeśli cokolwiek poszło nieidealnie, całość ocenia jako porażkę.
- Ekspert – czuje, że nigdy nie wie dość. Ciągle się szkoli, ale nigdy nie uważa się za wystarczająco kompetentnego.
- Solista – nie prosi o pomoc, bo traktuje to jako dowód swojej słabości. Woli działać samotnie i w ciszy mierzyć się z presją.
- Naturalny geniusz – uważa, że kompetencje powinny przychodzić bez wysiłku. Jeśli coś wymaga nauki, oznacza to brak talentu.
- Superbohater – wydaje mu się, że musi być najlepszy we wszystkim. Praca po godzinach, nadmierne zaangażowanie i wypalenie to jego codzienność.
Znasz takie osoby ze swojego zespołu? A może sam/a rozpoznajesz u siebie któryś z tych schematów? To ważna informacja – pierwszy krok do zmiany zaczyna się od nazwania tego, co się z nami dzieje.
Jak syndrom oszusta wpływa na pracowników IT?
Dynamika branży jako czynnik ryzyka
Branża technologiczna charakteryzuje się wyjątkowym tempem rozwoju. Nowe języki programowania, frameworki, metodyki zarządzania, narzędzia do DevOps czy testowania – zmieniają się praktycznie z kwartału na kwartał. W tej rzeczywistości nawet najbardziej doświadczeni specjaliści mogą mieć wrażenie, że „nie nadążają”, a to idealne podłoże dla syndromu oszusta.
Dodatkowo, struktury wielu firm IT premiują:
- szybkość działania,
- samodzielność,
- ciągłe innowacje.
W takim środowisku brak wiedzy lub pomyłka bywa błędnie odbierana jako dowód niekompetencji, a nie jako naturalny element procesu uczenia się.
Realne skutki dla jednostki i zespołu
1. Zahamowanie rozwoju kariery
Pracownicy zmagający się z syndromem oszusta często nie aplikują na wyższe stanowiska, nie zabierają głosu podczas spotkań i unikają ekspozycji. Mimo kompetencji, pozostają w cieniu.
2. Przeciążenie i wypalenie
„Muszę dawać z siebie 200%, bo zaraz ktoś zauważy, że się nie znam” – to powszechne przekonanie wśród liderów technicznych i senior developerów. W efekcie dochodzi do chronicznego przeciążenia, a z czasem – wypalenia zawodowego.
3. Nadmierna potrzeba kontroli
Osoby z syndromem oszusta często nie delegują zadań, bo „nikt nie zrobi tego tak dobrze jak ja” albo „jeśli ktoś inny się pomyli, pomyślą, że to moja wina”. To może spowalniać pracę całego zespołu.
4. Trudności w komunikacji i feedbacku
Strach przed oceną lub błędem ogranicza otwartość w zespole.
Osoby dotknięte syndromem oszusta:
- unikają zadawania pytań,
- nie przyznają się do niewiedzy,
- traktują konstruktywny feedback jako atak.
Dane z rynku IT – głos z branży
W badaniu przeprowadzonym przez serwis Stack Overflow (2023), aż 58% programistów przyznało, że czasem czuje się jak „oszust”, mimo że osiąga dobre wyniki. Podobnie, raport No Fluff Jobs pokazuje, że w branży IT syndrom oszusta najczęściej dotyka midów i seniorów, czyli osoby z dużym doświadczeniem, które… nie wierzą w siebie.
Wypowiedź jednego z respondentów:
„Po 6 latach pracy jako backend developer mam wewnętrzne przekonanie, że zaraz ktoś się zorientuje, że nie jestem wystarczająco dobry. Mam wiedzę, ale czasami boję się mówić na głos, co myślę – a przecież mógłbym pomóc zespołowi.” – anonimowy uczestnik badania No Fluff Jobs, 2024
Strategie radzenia sobie z syndromem oszusta
Praca nad syndromem oszusta to proces, nie jednorazowe działanie. Zjawisko to nie znika z dnia na dzień. Potrzeba uważności, systematyczności i odpowiednich narzędzi, które wspierają zmianę myślenia i budowanie zdrowego poczucia własnej wartości zawodowej. Oto strategie, które mogą realnie pomóc – zarówno jednostkom, jak i całym zespołom.
1. Rozpoznanie wewnętrznego krytyka
Osoby z syndromem oszusta często słyszą wewnętrzny głos mówiący: „Nie jesteś dość dobry”, „Zaraz się wyda, że się nie znasz”, „Po prostu ci się udało”. To tzw. wewnętrzny krytyk, który nie opiera się na faktach, ale na lękach i fałszywych przekonaniach.
Technika pracy: dziennik myśli
- Zapisuj automatyczne myśli, które pojawiają się po sukcesie lub w obliczu nowego wyzwania.
- Przeanalizuj je pod kątem dowodów za i przeciw – co potwierdza tę myśl, a co jej zaprzecza?
- Zamień myśl na bardziej realistyczną (np. „Nie wiem wszystkiego, ale mam kompetencje, by się tego nauczyć.”).
2. Docenianie i archiwizacja sukcesów
Prowadzenie „portfolio kompetencji” – dokumentu lub folderu, w którym zapisujesz:
- ukończone projekty i ich rezultaty,
- pozytywne opinie od współpracowników i klientów,
- sytuacje, w których wykazałeś się inicjatywą lub wiedzą.
To konkretne przypomnienie, że Twoje osiągnięcia nie są przypadkowe.
3. Normalizacja zjawiska
Im więcej osób mówi o syndromie oszusta, tym mniej wstydu wokół tego tematu. Warto uświadamiać zespoły, że nawet doświadczeni liderzy i eksperci miewają takie myśli.
W ramach działań HR można zorganizować:
- spotkania edukacyjne o zdrowiu psychicznym,
- panele z liderami, którzy podzielą się własnymi doświadczeniami,
- kampanie wewnętrzne „Nie jesteś sam – każdy z nas tak czasem ma”.
4. Praca z mentorem lub coachem
Mentor techniczny albo coach biznesowy może pomóc zobaczyć obiektywny obraz naszych kompetencji. Dzięki regularnym sesjom można:
- zidentyfikować mocne strony,
- przyjrzeć się schematom sabotującym rozwój,
- wyznaczyć realistyczne cele zawodowe.
5. Kultura organizacyjna wspierająca otwartość
Strategie indywidualne są skuteczne, ale nie przetrwają w środowisku, które premiuje tylko perfekcję, tempo i brak błędów. Dlatego kluczowe są zmiany systemowe, o czym szerzej w kolejnej sekcji.
Rola liderów i HR w przeciwdziałaniu syndromowi oszusta
Syndrom oszusta nie jest wyłącznie indywidualnym problemem pracownika; to zjawisko, które może być podtrzymywane lub łagodzone przez kulturę organizacyjną. Dlatego tak ważne jest, aby liderzy i działy HR aktywnie wspierali pracowników w radzeniu sobie z tym wyzwaniem.
1. Tworzenie kultury otwartości i zaufania
Liderzy powinni promować środowisko, w którym pracownicy czują się bezpiecznie, dzieląc się swoimi obawami i wątpliwościami. Regularne spotkania zespołowe, podczas których omawiane są nie tylko sukcesy, ale i wyzwania, mogą pomóc w normalizacji doświadczeń związanych z syndromem oszusta.
2. Wdrożenie programów mentoringowych
Mentoring to skuteczne narzędzie w walce z syndromem oszusta. Doświadczeni pracownicy mogą wspierać mniej doświadczonych kolegów, dzieląc się swoimi doświadczeniami i udzielając konstruktywnej informacji zwrotnej.
3. Szkolenia i warsztaty z zakresu zdrowia psychicznego
Organizowanie szkoleń dotyczących zdrowia psychicznego w firmach IT, w tym syndromu oszusta, może zwiększyć świadomość wśród pracowników i dostarczyć im narzędzi do radzenia sobie z tym zjawiskiem. Takie inicjatywy pokazują, że firma dba o dobrostan swoich pracowników.
Joanna Marszalska, psycholog biznesu z ponad 15-letnim doświadczeniem, podkreśla znaczenie wsparcia ze strony organizacji:
„W pracy z zespołami IT często spotykam się z przypadkami syndromu oszusta. Kluczowe jest, aby organizacje nie tylko rozpoznawały to zjawisko, ale również aktywnie wspierały pracowników poprzez odpowiednie programy rozwojowe i kulturę otwartości. Tylko wtedy możliwe jest zbudowanie środowiska, w którym każdy czuje się wartościowy i kompetentny.”
Więcej informacji o Joannie Marszalskiej.
Podsumowanie i oferta – jak inwestycja w dobrostan psychiczny przekłada się na sukces zespołu IT
Syndrom oszusta to nie tylko osobiste zmaganie pracownika – to zjawisko, które wpływa na całą organizację. Osłabia efektywność, komunikację, innowacyjność i morale. Branża IT, w której wiedza dewaluuje się szybciej niż w jakiejkolwiek innej dziedzinie, potrzebuje świadomego, empatycznego i strategicznego podejścia do wspierania swoich specjalistów.
Pracownicy, którzy czują się kompetentni, są bardziej skłonni do:
- dzielenia się wiedzą – co zwiększa produktywność całego zespołu,
- podejmowania inicjatywy – co sprzyja innowacyjności,
- rozwoju i awansu – co stabilizuje strukturę organizacyjną.
Dlaczego warto działać teraz?
Nie ma idealnego momentu, by zająć się zdrowiem psychicznym w firmie – ale każdy moment, w którym to robisz, jest dobry. Syndrom oszusta nie minie sam. Potrzebuje:
- świadomości,
- działań edukacyjnych,
- wsparcia psychologicznego,
- wzmocnienia kultury pracy.
Co oferujemy jako Zdrowie Psychiczne w Biznesie?
Specjalizujemy się w tworzeniu długofalowych programów wsparcia psychologicznego dla zespołów IT.
W naszej ofercie znajdziesz:
- Szkolenia i warsztaty – m.in. dla kobiet i dla IT.
- Programy rozwojowe z psychologiem biznesu – indywidualne i zespołowe.
- Wsparcie kryzysowe i konsultacje psychologiczne – dla osób doświadczających przeciążenia, lęku lub wypalenia.
Nasze podejście łączy psychologię opartą na dowodach z realiami biznesowymi. Rozumiemy wyzwania branży IT – pracujemy z liderami technologicznymi, startupami i działami HR, które chcą budować zdrowe środowisko pracy.
Zapraszamy do kontaktu i współpracy: https://zdrowiepsychicznewbiznesie.pl
Źródła:
- Clance, P. R., & Imes, S. A. (1978). The Impostor Phenomenon in High Achieving Women: Dynamics and Therapeutic Intervention. Psychotherapy: Theory, Research & Practice, 15(3), 241–247. Pobrano 11 kwietnia 2025 z https://doi.org/10.1037/h0086006
- Young, V. (2011). The Secret Thoughts of Successful Women. Crown Publishing.
- Stack Overflow. (2023). Developer Survey 2023. Pobrano 11 kwietnia 2025 z https://survey.stackoverflow.co/2023
- No Fluff Jobs. (2024). Wynagrodzeniowy coming out. Pobrano 11 kwietnia 2025 z https://nofluffjobs.com/insights/wynagrodzeniowy-coming-out/
- Marszalska, J. (2025). Wsparcie psychologiczne zespołów IT – praktyczne podejście. Pobrano 11 kwietnia 2025 z https://joannamarszalska.com


